Risale-i Nur — Basa Sunda

Bagian 17

Riwayat Hirup · Basa Sunda

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Hé sadérék-sadérék abdi! Dina jaman ieu, utamana dina waktu-waktu ieu, murid-murid Risale-i Nur kedah gaduh kateguhan, silih rojong sarta ati-ati sapinuhna. Sadaya puji kagungan Alloh, para pahlawan Isparta jeung sabudeureunana némbongkeun kateguhan saperti beusi, nepi ka jadi conto anu hadé keur tempat séjén ogé. Hé Hüsrev! Abdi geus nampa serat anjeun anu nyentuh sarta éndah. Anjeun balik deui mingpin pancén anjeun téh kacida ngabungahkeunana kami. Wilujeng sumping kalayan rébuan kabagjaan. Ulah hariwang lantaran kalam anjeun anu kasatmata henteu jalan salila sataun satengah ieu. Ngaganti anjeun, salah sahiji naskah Mu‘cizat-ı Ahmediye, tinggalan kalam anjeun anu pinuh ku karomah, keur aktip medar di propinsi-propinsi wétan. Naskah anu pamungkas anjeun serat ogé keur digawé ngaganti anjeun di Istanbul, sarta insya Alloh bakal meunang kameunangan. Mangga ngémutan pahala, pangajén jeung ucapan salamet anu dimeunangkeun ku anjeun tina dua Al-Qur'an anu kacida agungna tur ngandung mujijat anu anjeun serat di daérah ieu, utamana dina Ramadhan anu mulya. Mangga ngémutan ogé doa-doa rohmat anu bakal ngocor ka ruh anjeun tina dunya Islam, insya Alloh nalika éta geura asup percetakan, sarta sukur ka Alloh.

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya tur satia! Kalayan pasti pisan, tina hasil pangalaman abdi anu ampir sarébu kali, abdi geus miboga kayakinan anu pasti sarta dina lolobana poé abdi ngarasa yén: Dina poé abdi ngalayanan Risale-i Nur, saluyu jeung tingkat palayananana, abdi ningali kamajuan, lega, kabungah jeung berkah dina haté, awak, pikiran sarta nafkah abdi. Loba jalma ogé ngaku bari nyarios, “Kami ogé ngarasa kitu.” Malah, sakumaha abdi seratkeun ka aranjeun taun katukang, rusiah abdi hirup kalayan kadaharan anu kacida saeutikna téh berkah éta. Kitu deui, aya riwayat ti Imam Syafi‘i yén anjeunna nyarios, abdi bisa ngajamin rezeki para murid pangaweruh anu ihlas. Sabab, dina rezekina aya kalapangan jeung berkah. Ari ieu téh hakékatna, sarta dina jaman ieu murid-murid Risale-i Nur geus némbongkeun yén maranéhna sapinuhna pantes disebut murid pangaweruh anu ihlas, tangtu pikeun nyanghareupan kalaparan jeung paceklik ayeuna, jalan panghadéna téh sukur, ngarasa cukup sarta pageuh sapinuhna dina jadi murid Risale-i Nur, tinimbang ninggalkeun palayanan Risale-i Nur jeung ngudag nafkah kalayan alesan kabutuhan darurat pikeun hirup.

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ... Risale-i Nur jeung murid-muridna anu nampa palajaran sapinuhna tina éta, moal bisa ngajadikeun Risale-i Nur alat pikeun politik dunya, malah pikeun sakumna dunya ogé henteu; nepi ka ayeuna ogé henteu kungsi ngajadikeunana kitu. Kami henteu milu campur kana dunya jalma-jalma anu ngudag dunya. Ngabayangkeun bakal aya cilaka ti kami téh gélo. Kahiji: Al-Qur'an ngalarang kami tina politik, sangkan hakékat-hakékat anu ibarat inten henteu turun jadi sapotong kaca dina paningal jalma-jalma anu ngudag dunya. Kadua: Welas, nurani jeung hakékat ngalarang kami tina politik. Sabab, lamun dina sapuluh jalma aya dua jalma munafik anu henteu boga agama sarta pantes meunang tamparan, aya tujuh dalapan jalma teu salah anu patali jeung maranéhna: jalma teu daya, kulawarga jeung barudak, anu lemah, anu gering sarta anu sepuh. Lamun bala jeung musibah datang, jalma-jalma anu teu salah éta bakal kakeunaan éta bala. Malah bisa jadi dua jalma munafik anu henteu boga agama éta meunang cilaka anu leuwih saeutik. Ku lantaran éta, welas, rohmat, hak jeung hakékat dina sipat Risale-i Nur ngalarang murid-muridna asup ngaliwatan jalan politik ku cara ngaganggu tata pamaréntahan sarta katengtreman, bari hasil anu rék dihontalna ogé can pasti. Katilu: Lemah cai ieu, bangsa ieu jeung jalma-jalma pamaréntahan di lemah cai ieu, naon baé kaayaanana, kacida butuhna kana Risale-i Nur. Maranéhna kudu henteu sieun atawa ngamusuhan; malah jalma-jalma anu pangteu boga agamana ogé kudu ngarojong prinsip-prinsipna anu taat agama sarta mikacinta bebeneran. Iwal lamun aya panghianatan anu sapinuhna ngalawan bangsa, lemah cai jeung kakawasaan Islam. Sabab, pikeun nyalametkeun hirup masarakat bangsa jeung lemah cai ieu tina kaayaan taya aturan sarta pikeun ngabébaskeunana tina bahaya-bahaya gedé, aya lima dasar anu diperlukeun sarta kudu aya: Kahiji, welas. Kadua, hormat. Katilu, rasa aman. Kaopat, uninga haram jeung halal sarta ngajauhan haram. Kalima, ninggalkeun hirup taya aturan sarta taat. Nalika Risale-i Nur nyanghareupan hirup masarakat, éta nyumponan lima dasar ieu sarta netepkeun jeung ngajamin batu dasar katengtreman. Jalma-jalma anu ngaganggu Risale-i Nur kudu uninga kalayan pasti yén gangguan maranéhna mangrupa mumusuhan ka lemah cai, bangsa jeung katengtreman demi kaayaan taya aturan. Abdi nepikeun ringkesan ieu ka mata-mata éta. Abdi nyarios, béjakeun ka anu ngirim anjeun. Béjakeun ogé: “Naon hartina, naon mangpaatna, sarta hukum naon anu ngabenerkeun nyusahkeun ku pangawasan hiji jalma anu salila dalapan belas taun henteu ngajukeun paménta sakali ogé ka pamaréntah pikeun katenangan dirina, anu salila dua puluh hiji bulan henteu meunang wartos saeutik ogé tina perang-perang anu ngacau-balaukeun dunya, anu ngarasa henteu butuh sarta henteu nampa hubungan sosobatan ti jalma-jalma penting dina kalungguhan anu kacida pentingna, bari sieun ka anjeunna, nyieun sangkaan sarta hariwang ku kamungkinan anjeunna milu campur kana dunya aranjeun? Malah jalma gélo ogé uninga yén ngaganggu anjeunna téh gélo!” Mata-mata éta ogé nangtung tuluy angkat.

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Lantaran dina tulisan aranjeun kali ieu abdi ningali İhlas Risaleleri, abdi masrahkeun aranjeun kana palajaran risalah-risalah saperti éta, sarta henteu ningali perluna palajaran tambahan. Ngan ieu anu abdi tepikeun minangka pépéling: Lantaran jalan kami dumasar kana rusiah ihlas sarta mangrupa hakékat iman, nurutkeun jalan kami, kami kedah henteu milu campur kana hirup dunya jeung hirup masarakat lamun henteu kapaksa, sarta ngajauhkeun diri tina kaayaan anu ngadorong silih saingan, kapihak-pihakan jeung patarung. Kacida hanjakalna, jalma-jalma ahli pangaweruh jeung jalma-jalma taat agama anu teu daya, anu keur diserang ku oray-oray pikasieuneun ayeuna, ngagunakeun kakurangan leutik anu ibarat gigitan laleur minangka alesan pikeun silih ngiritik. Ku éta, maranéhna nulungan karuksakan anu dilakukeun ku oray-oray jeung jalma-jalma munafik zindiq, sarta nulungan jalma-jalma éta maéhan golongan ahli pangaweruh jeung jalma-jalma taat agama anu tadi. Dina serat dulur kami anu kacida ihlasna, aya hiji ulama sepuh jeung juru naséhat anu aya dina kaayaan bakal ngarugikeun Risale-i Nur. Kalayan alesan yén jalma teu daya saperti abdi, anu boga rébuan kakurangan, geus ninggalkeun hiji sunnah ku uzur anu penting, anjeunna hayang ngaruntuhkeun diri abdi sarta ngaganggu Risale-i Nur. Kahiji: Boh anjeunna boh aranjeun kudu uninga yén abdi palayan Risale-i Nur sarta juru ngumumkeun toko éta. Sedengkeun Risale-i Nur téh tafsir sajati anu patali jeung Al-Qur'an anu kacida agungna, anu patali jeung arsy anu pangagungna. Kakurangan dina diri abdi henteu nular kana éta. Kadua: Haturkeun salam ti abdi ka juru naséhat jeung ulama éta. Kritik sarta bantahanana ka diri abdi, abdi nampi kalayan hormat sapinuhna. Aranjeun ogé ulah ngadorong anjeunna jeung jalma-jalma saperti anjeunna kana adu omong jeung adu dalil. Malah lamun diserang ogé, ulah males ku ngadoakeun cilaka. Saha baé anjeunna, ari miboga iman, tina jihat éta dulur urang. Sanajan ngamusuhan kami ogé, nurutkeun jalan kami, kami henteu bisa males. Sabab, aya musuh jeung oray anu leuwih galak. Dina panangan kami aya nur, henteu aya gada. Nur henteu nganyenyeri, tapi ngusap kalayan cahayana. Utamana lamun anjeunna ahli pangaweruh, sanajan boga kaakuan anu asalna tina pangaweruh, ulah ngahudangkeun kaakuanana. Sabisa-bisa, jadikeun prinsip ﻭَﺍِﺫَﺍ ﻣَﺮُّﻭﺍ ﺑِﺎﻟﻠَّﻐْﻮِ ﻣَﺮُّﻭﺍ ﻛِﺮَﺍﻣًﺎ minangka pituduh. Kitu deui, ari anjeunna saméméhna geus asup kana Risale-i Nur sarta milu ogé ku tulisan, anjeunna aya dina lingkungan éta. Sanajan aya kasalahan dina pamikiranna, hampura. Lain ngan jalma-jalma taat agama jeung muslim anu nuturkeun tarékat saperti maranéhna, dina jaman anu anéh ayeuna, sanajan jalma anu boga iman sarta asalna tina golongan anu sasab ogé, ulah diganggu. Kitu deui, jalma anu mikawanoh Alloh sarta ngabenerkeun aherat, sanajan urang Kristen, ulah ngajadikeun titik-titik pasulayan minangka bahan adu omong jeung maranéhna. Boh jaman anu anéh ieu, boh jalan kami, boh palayanan suci kami, nungtut éta.

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sedengkeun jalan Risale-i Nur: Ngalaksanakeun pancénna, henteu milu campur kana pancén Gusti. Pancénna nyaéta nepikeun. Ngajadikeun jalma nampa mangrupa pancén Gusti. Kitu deui, jumlah henteu dipentingkeun. Lamun anjeun di daérah éta manggihan saurang Âtıf wungkul, ibarat geus manggihan saratus. Ulah hariwang. Sabisa-bisa, ulah nganggap penting gangguan saperti kieu anu datang ti luar, tapi kudu ati-ati. Dina usum teu aktip ieu, dina waktu lalawora jeung ditibanan kasusah nafkah ieu, kagiatan anu saeutik ogé penting. Éta henteu mangrupa eureun; henteu aya gagal, henteu aya éléh. Di mana-mana aya kameunangan Risale-i Nur anu unggul.

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya tur satia! Risale-i Nur moal bisa dijadikeun alat keur urusan dunya, sarta henteu dipaké jadi taméng dina urusan dunya. Sabab, lantaran éta mangrupa ibadah tafakur anu penting, maksud-maksud dunya henteu meunang ngahaja dipénta tina éta. Lamun dipénta, ihlas ruksak sarta wangun ibadah anu penting éta robah. Saperti sabagian barudak anu nalika gelut ngajadikeun Al-Qur'an taméng, nepi ka pukulan anu datang ka sirahna jadi neunggeul Al-Qur'an, Risale-i Nur henteu meunang dipaké jadi taméng pikeun nyanghareupan musuh-musuh bandel saperti kieu. Enya, jalma-jalma anu ngaganggu Risale-i Nur meunang tamparan; ratusan kajadian jadi saksi. Tapi Risale-i Nur henteu dipaké dina tamparan-tamparan éta, sarta tamparan henteu datang ku niat jeung maksud. Sabab, éta ngalawan rusiah ihlas jeung rusiah ubudiyah. Jalma-jalma anu ngajaliman kami, kami pasrahkeun ka Gusti Rabb kami, anu nangtayungan kami sarta ngagunakeun kami dina Risale-i Nur. Enya, saperti dina sabagian wirid anu penting, loba hasil luar biasa anu patali jeung dunya timbul tina Risale-i Nur. Tapi éta henteu dipénta; sabalikna, dipasihkeun. Éta moal bisa jadi sabab utama, tapi bisa jadi mangpaat. Lamun ku cara dipénta, éta jadi sabab utama, ngaruksak ihlas sarta sabagian ngabatalkeun ibadah éta. Enya, daya tahan Risale-i Nur anu unggul nyanghareupan musuh-musuh bandel anu sakitu pikasieuneunana téh asalna tina rusiah ihlas, henteu dijadikeun alat keur naon baé, langsung nyanghareup kana kabagjaan langgeng, henteu ngudag maksud séjén salian palayanan iman, sarta henteu nganggap penting kasyaf jeung karomah pribadi anu dipentingkeun ku sabagian ahli tarékat. Sarta saperti para sahabat anu miboga kawalian anu panggedéna, ku rusiah warisan kanabian, ngan nyebarkeun cahaya iman sarta nyalametkeun iman jalma-jalma anu boga iman. Enya, dua hasil pasti anu dipasihan ku Risale-i Nur dina jaman pikasieuneun ieu luhur ti sagala hal, sarta henteu nyésakeun kabutuhan kana hal-hal atawa darajat-darajat séjén. Hasil kahiji: Aya tanda-tanda anu kacida kuatna yén jalma-jalma anu asup kana lingkungan Risale-i Nur kalayan satia sarta ngarasa cukup, bakal asup ka kubur kalayan iman. Kadua: Ku ayana gawé babarengan sacara batin dina amal aherat, anu geus netep sarta nyata dina lingkungan Risale-i Nur tanpa dipilih ku kami, unggal murid anu enya-enya satia ngadoa, nyuhunkeun pangampura sarta ibadah kalayan rébuan létah jeung haté, sarta ngucapkeun tasbih kalayan opat puluh rébu létah saperti sabagian malaikat. Sarta milari hakékat-hakékat suci tur luhur, saperti hakékat Lailatul Qadar dina Ramadhan anu mulya, kalayan saratus rébu panangan. Pikeun hasil-hasil saperti ieu, murid-murid Risale-i Nur milih palayanan nur leuwih ti darajat kawalian. Maranéhna henteu milari kasyaf jeung karomah, sarta henteu usaha metik buah aherat di dunya. Maranéhna henteu milu campur kana perkara-perkara di luar pancén sorangan anu mangrupa pancén Ilahi, saperti maparin hasil, ngajadikeun masarakat nampa, ngajadikeun dipikaresep, ngajadikeun unggul, sarta maparin kamashuran, kahormatan, kanikmatan jeung pitulung anu pantes pikeun maranéhna. Maranéhna ogé henteu ngawangun lampahna dumasar kana hal-hal éta. Maranéhna digawé kalayan ihlas anu murni, bari nyarios, “Pancén kami nyaéta ngalayanan. Éta geus cukup.”

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Pikeun meunang Lailatul Qadar, anu saajén jeung dalapan puluh taun leuwih sarta disumputkeun dina sakumna Ramadhan anu mulya, dumasar kana gawé babarengan sacara batin dina amal aherat murid-murid Risale-i Nur, nalika unggal murid ngucapkeun “kami” dina ungkara saperti ﺍَﺟِﺮْﻧَﺎ ﺍِﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﺍِﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ, dina wangun jalma kahiji jamak, kudu niat ngawengku murid-murid satia Risale-i Nur. Sangkan unggal murid munajat sarta digawé ngawakilan saréréa. Supaya sangkaan hadé éta henteu jadi salah, abdi nyuhunkeun bantuan aranjeun saperti Ramadhan katukang ka dulur aranjeun anu teu daya ieu, anu ngan bisa digawé saeutik tapi diarepkeun méré palayanan jauh leuwih ti watesna.

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dua tilu poé katukang, nalika Kalimah Kadua Puluh Dua dibenerkeun, abdi ngadéngékeunana. Abdi ningali yén dina éta aya nur-nur saperti zikir anu lega cakupanana, pamikiran anu lega, loba tahlil, palajaran iman anu kuat, ayana haté anu henteu lalawora, hikmah suci sarta ibadah tafakur anu luhur. Abdi jadi uninga hikmah sabagian murid anu nulis, maca atawa ngadéngékeun risalah-risalah kalayan niat ibadah. Abdi ngucapkeun Bârakallâh, sarta ngabenerkeun maranéhna.

Bedîüzzaman Said Nursî

Hiji Buah ti Karadağ

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya tur satia! Kali ieu, gantina serat, kami ngirimkeun buah ieu. Hiji hal husus tina cakupan umum ma'na isarat hiji ayat nyaéta mangsa ti Hürriyet nepi ka ayeuna. Dina poé katilu puluh Teşrin-i sânî taun sarébu tilu ratus lima puluh dalapan (1358), abdi naék ka puncak Karadağ. Ieu asup kana pikiran: “Iraha mimiti kabinasaan jeung karugian umat manusa, utamana umat Islam, anu terus nyambung ieu, sarta bakal nepi ka iraha?” Ujug-ujug Al-Qur'an Mu‘jizul Bayân, anu ngaréngsékeun unggal kasusah abdi, nyodorkeun Surat Al-‘Ashr ka hareupeun abdi. Ngadawuh, “Tingali!” Abdi ningali: Sakumaha éta nyanghareupan unggal abad, éta ogé leuwih nyanghareupan abad kami ieu. Dina ayat ﻭَ ﺍﻟْﻌَﺼْﺮِ ٭ ﺍِﻥَّ الْاِنْسَانَ ﻟَﻔ۪ﻰ ﺧُﺴْﺮٍ, ajén cifir ﺍِﻥَّ الْاِنْسَانَ ﻟَﻔ۪ﻰ ﺧُﺴْﺮٍ ngahasilkeun sarébu tilu ratus dua puluh opat (1324). Ku robahna kasultanan anu dimimitian ku Revolusi Hürriyet, perang Balkan jeung Italia, kaéléhan jeung perjangjian Perang Dunya Kahiji, goyahna syiar-syiar Islam, lini-lini jeung kahuruan di nagri ieu, sarta badai-badai Perang Dunya Kadua di beungeut bumi, musibah-musibah ti langit jeung bumi sarta karugian umat manusa, éta sacara lahir némbongkeun hiji hakékat ayat ﺍِﻥَّ الْاِنْسَانَ ﻟَﻔ۪ﻰ ﺧُﺴْﺮٍ dina abad ieu kalayan taun anu persis sarua, bari némbongkeun hiji cahaya i‘jazna. اِلَّا ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَ ﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ, lamun ajén ﻩ dipaké pikeun ngitung ﺕ anu aya di tungtung, sarta syaddah diitung, ajén cifirna sarébu tilu ratus lima puluh dalapan jeung salapan. Ku némbongkeun taun anu persis sarua jeung taun ieu sarta taun hareup, éta némbongkeun yén hiji-hijina jalan pikeun salamet tina karugian-karugian éta, utamana karugian batin, nyaéta iman jeung amal soleh. Kitu deui, tina harti sabalikna, éta némbongkeun yén hiji-hijina sabab karugian éta téh kufur jeung henteu sukur, nyaéta henteu boga iman, sarta fasik jeung kamaksiatan. Bari ngabenerkeun kaagungan jeung kasucian Surat ﻭَ ﺍﻟْﻌَﺼْﺮِ, sarta yén sanajan pondok, éta mangrupa gudang hakékat-hakékat anu kacida lega jeung panjangna, kami sukur ka Gusti. Enya, sakumaha sabab dunya Islam salamet tina Perang Dunya Kadua anu pikasieuneun, anu mangrupa karugian abad ieu, nyaéta iman jeung amal soleh anu datang tina Al-Qur'an, kitu ogé sabab kalaparan anu nyeri jeung paceklik anu tumiba ka jalma miskin nyaéta maranéhna henteu nandangan lapar saum anu amis. Sarta sabab karugian jeung kaleungitan anu tumiba ka jalma beunghar nyaéta maranéhna nimbun barang pikeun ngala kauntungan, gantina mayar zakat. Loba tanda sarta kayakinan rébuan ahli hakékat jeung jalma-jalma anu taliti ti murid-muridna ngabuktikeun yén sabab Anatolia henteu jadi médan perang téh Risale-i Nur, anu luar biasa ngajarkeun hakékat ungkara suci اِلَّا ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ku cara ngukuhkeun ku bukti kana haté saratus rébu jalma.

Murid-murid Risale-i Nur Anu Leutik tur Polos

Sadérék-sadérék abdi anu mulya tur satia! Naskah-naskah anu ditulis ku lima puluh genep puluh murid leutik tur polos Risale-i Nur geus dikirimkeun ogé ka kami. Kami ogé ngumpulkeun bagian-bagian éta dina tilu jilid. Sabagian murid polos éta ogé kami catet ngaran-ngaranna. Upamana Ömer, umur lima belas taun; Bekir, salapan taun; Hüseyin, sabelas taun; Hâfız Nebi, opat belas taun; Mustafa, opat belas taun; Mustafa, tilu belas taun; Ahmed Zeki, tilu belas taun; Ali, dua belas taun; Hâfız Ahmed, dua belas taun... Aya loba deui budak dina umur ieu; sangkan henteu panjang, henteu ditulis. Sabagian palajaran anu ditampa ku barudak polos ieu tina Risale-i Nur jeung tulisan maranéhna geus dikirimkeun ka kami. Kami ogé ngasupkeun ngaran-ngaranna kana hiji daptar. Usaha maranéhna anu enya-enya dina jaman ieu némbongkeun yén dina Risale-i Nur aya hiji kanikmatan batin jeung nur anu matak kataji. Risale-i Nur méré kanikmatan, kabungah sarta sumanget anu ngéléhkeun sagala rupa hiburan jeung dorongan anu diciptakeun pikeun ngajadikeun barudak sakola sumanget maca, nepi ka barudak ngalampahkeun saperti kieu. Kaayaan ieu ogé némbongkeun yén Risale-i Nur keur ngakar. Insya Alloh, moal aya naon baé deui anu bisa nyabutna, sarta bakal terus dina turunan-turunan anu bakal datang. Persis saperti murid-murid leutik anu polos ieu, jalma-jalma sepuh anu teu bisa maca nulis, anu asup kana lingkungan Risale-i Nur anu matak kataji, ogé mimiti nulis pikeun Risale-i Nur sanggeus umur opat puluh lima puluh taun. Opat puluh lima puluh bagian anu ditulis ku maranéhna kami kumpulkeun dina dua tilu kumpulan. Dina jaman ieu, dina sarat-sarat anu anéh ieu, usaha jalma-jalma sepuh anu teu bisa maca nulis sarta sabagian tukang ngangon jeung jalma-jalma gagah pikeun Risale-i Nur ku cara kitu, bari ngutamakeunana leuwih ti sagala hal, némbongkeun yén dina jaman ieu Risale-i Nur leuwih diperlukeun ti roti. Usaha tukang ngirik hasil panén, patani, tukang ngangon jeung para lalaki gagah Yörük pikeun Risale-i Nur leuwih ti keur kabutuhan hirupna anu poko, némbongkeun yén Risale-i Nur aya dina bebeneran. Dina jilid ieu saeutik, tapi dina genep jilid séjénna, abdi kacida susahna nalika ngabenerkeun tulisan barudak polos jeung jalma-jalma sepuh anu teu bisa maca nulis; waktuna henteu nyukupan. Ieu asup kana pikiran abdi sarta sacara batin diwartakeun: Ulah sumpek! Lantaran tulisan maranéhna henteu bisa dibaca gancang sarta maksa jalma-jalma anu buru-buru pikeun maca lalaunan, boh akal, boh haté, boh ruh, boh nafsu, boh rasa bisa nampa bagianna tina hakékat-hakékat Risale-i Nur anu ibarat gizi jeung kadaharan. Lamun henteu, ngan akal anu nampa bagian saeutik, anu séjén bisa jadi teu meunang gizi. Risale-i Nur henteu meunang dibaca saperti pangaweruh jeung buku-buku séjén. Sabab, pangaweruh iman anu dikukuhkeun ku bukti dina éta henteu sarua jeung pangaweruh sarta makrifat séjénna. Salian pikeun akal, éta ogé mangrupa gizi jeung nur keur loba daya batin manusa. Cindekna: Aya dua mangpaat dina tulisan anu can sampurna ti barudak polos jeung jalma-jalma sepuh anu teu bisa maca nulis: Kahiji: Maksa pikeun maca lalaunan tur taliti. Kadua: Ngadéngékeun sarta nampa palajaran pasualan-pasualan Risale-i Nur anu amis tur jero tina létah jeung palajaran maranéhna anu polos, ihlas, tulus tur amis, kalayan kahéran anu nikmat.

Bedîüzzaman Said Nursî

Hiji Serat Anu Dikirimkeun ka Isparta

Sadérék-sadérék abdi anu mulya tur satia! Dumasar kana rusiah tasbih sanggeus solat, sakumaha sanggeus solat, ku tasbih, zikir jeung tahlil, asup dina gambaran pikiran sarta niat kana khataman agung Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ jeung kana lingkungan bunderan pujian Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ anu zikir sarta tasbih, anu salega beungeut bumi, mangrupa jalan keur limpahan berkah, kitu ogé kami ngarasa kacida bagjana. Kami milu meunang bagian tina doa-doa jeung amal soleh rébuan létah polos sarta jalma-jalma sepuh anu diberkahan, anu nampa palajaran jeung digawé dina lingkungan palajaran Risale-i Nur anu lega sarta bunderan nur-na. Ibarat ngucapkeun amin kana doa maranéhna, kalayan bayangan dina pikiran, niat jeung gambaran pikiran, kami ngalipet jarak tempat, sarta bari henteu hadir sacara lahir, aya sasarengan jeung maranéhna, taktak jeung taktak, tuur jeung tuur. Utamana, dina ahir umur abdi, manggihan murangkalih sacara batin anu sakitu luhur ajénna sarta ratusan Abdurrahman, keur abdi jadi ibarat hirup sawarga di dunya. Dina Ramadhan anu mulya katukang, lantaran gering, abdi ningali hasil anu gedé tina usaha unggal dulur abdi salila sajam ngawakilan abdi, ku ‘ainul yaqîn jeung haqqul yaqîn. Ku kituna, doa jeung usaha barudak polos, jalma-jalma sepuh anu diberkahan sarta ustadz-ustadzna ngawakilan abdi, anu doana henteu ditolak, geus némbongkeun ka abdi di dunya ogé hiji hasil aherat anu langgeng tina palayanan abdi ka Risale-i Nur. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ

Sadérék aranjeun

Bedîüzzaman Said Nursî

Hiji Tulisan Anu Dikirimkeun ka Isparta

Minangka harga pikeun kauntungan jeung hasil anu kacida gedéna sarta hasil anu kacida luhur ajénna anu dipasihan ku Risale-i Nur ka murid-muridna anu satia tur tabah, éta nungtut ti maranéhna sangkan satia sapinuhna kalayan ihlas sarta salawasna tabah tanpa goyah. Enya, dua puluh rébu jalma nyaksian ku pangalamanana yén iman kuat anu dikukuhkeun ku bukti, anu dimeunangkeun dina lima belas taun di madrasah, dipasihan ku Risale-i Nur dina lima belas minggu, malah ka sabagian jalma dina lima belas poé. Ku prinsip gawé babarengan dina amal aherat, unggal muridna dina unggal poé meunang pahala tina doa-doa anu ditarima anu dilakukeun ku rébuan létah anu ihlas, sarta pahala anu sarua jeung amal soleh anu dilaksanakeun ku rébuan jalma soleh. Bukti yén éta ngajadikeun unggal murid anu enya-enya satia tur tabah sacara amal ibarat rébuan jalma nyaéta tilu wartos Imam Ali anu ngandung karomah sarta pangajén, wartos gumbira dina karomah gaib Ghauts A‘zham anu ngandung pangajén sarta dorongan, sarta isarat-isarat kuat Al-Qur'an Mu‘jizul Bayân. Éta ngabuktikeun kalayan pasti pisan yén murid-murid ihlas éta bakal jadi jalma-jalma anu bagja sarta ahli sawarga. Tangtu hasil saperti kieu nungtut harga anu kitu. Ari ieu téh hakékatna, jalma-jalma ahli pangaweruh, ahli tarékat jeung anu boga corak sufi anu aya deukeut kana lingkungan Risale-i Nur kudu asup kana arusna, nguatkeunana ku modal anu asalna tina pangaweruh jeung tarékat, usaha pikeun ngalegaanana sarta nyemangatan murid-muridna. Pikeun meunang hiji balong sakabéhna, maranéhna kudu ngalungkeun kaakuanana, anu ibarat sapotong és, kana balong cai kahirupan dina lingkungan éta sarta ngalemberehkeunana. Lamun henteu, ku muka jalur séjén, anjeunna sorangan rugi sarta tanpa uninga ngarugikeun ogé jalan Al-Qur'an anu lempeng tur teguh ieu; malah bisa jadi dianggap sabagian nulungan zindiq tanpa uninga.

Bedîüzzaman Said Nursî

اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ Sadérék-sadérék abdi anu mulya tur satia! Awas, awas pisan! Ulah nepi ka arus-arus dunya, utamana arus politik jeung leuwih-leuwih arus anu nyanghareup ka luar, ngalungkeun aranjeun kana papisahan. Ulah nepi ka éta ngancurkeun aranjeun dina nyanghareupan golongan-golongan kasasaban anu geus ngahiji! Ulah nepi ka, gantina prinsip Rahmani ﺍَﻟْﺤُﺐُّ ﻓِﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺍﻟْﺒُﻐْﺾُ ﻓِﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, prinsip sétan ﺍَﻟْﺤُﺐُّ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴِّﻴَﺎﺳَﺔِ ﻭَ ﺍﻟْﺒُﻐْﺾُ ﻟِﻠﺴِّﻴَﺎﺳَﺔِ ngawasa, tuluy ngajadikeun aranjeun ngamusuhan dulur dina hakékat anu ibarat malaikat, sarta mikanyaah jeung ngarojong sobat politik anu ibarat al-khannas, bari ridho kana kajalimanana sarta sacara batin milu dina kajahatanna. Enya, politik dina jaman ieu ngaruksak haté sarta ngajadikeun ruh-ruh anu gampang kagugah hirup dina siksa. Jalma anu mikahayang haté anu salamet jeung ruh anu tengtrem kudu ninggalkeun politik. Enya, ayeuna di bumi, saréréa nandangan siksa sarta sangsara lantaran milu kakeunaan musibah anu datang, boh dina haté, boh dina ruh, boh dina akal, boh dina awak. Utamana jalma-jalma anu sasab jeung lalawora, lantaran henteu uninga welas Ilahi anu umum jeung hikmah Gusti anu sampurna, sarta lantaran patali jeung umat manusa ku rasa karunya ka sasama jinis, salian kanyeri dirina, maranéhna ogé nandangan kanyeri sarta siksa ku kanyeri umat manusa ayeuna anu nyeri tur pikasieuneun. Sabab, kalayan teu perlu sarta euweuh gunana, maranéhna ninggalkeun pancén nu sajatina jeung urusan anu pangperluna, sarta ku panasaran ngadéngékeun jeung milu campur kana patarung-patarung di luar sarta politik jeung kajadian-kajadian jagat raya. Maranéhna ngajadikeun ruhna linglung sarta akalna loba omong. Dumasar kana aturan dasar ﺍَﻟﺮَّﺍﺿ۪ﻰ ﺑِﺎﻟﻀَّﺮَﺭِ لَا ﻳُﻨْﻈَﺮُ ﻟَﻪُ, anu hartina, “Jalma anu ridho kana karugian henteu dipikawelas,” maranéhna geus nyabut ti dirina hak pikeun meunang welas sarta kapantesan meunang rohmat. Maranéhna henteu dipikakarunya sarta henteu dipikawelas. Sarta maranéhna nyieun bala pikeun dirina tanpa perlu. Abdi ngira: Dina kahuruan jeung badai sakumna bumi ieu, anu ngajaga sarta nyalametkeun haténa anu salamet jeung ruhna anu tengtrem ngan jalma-jalma anu enya-enya boga iman, tawakal jeung ridho. Di antarana, anu pangmampuhna nyalametkeun diri téh jalma-jalma anu asup kana lingkungan Risale-i Nur kalayan satia. Sabab, ku nur jeung paningal palajaran iman anu dikukuhkeun ku bukti anu ditampa tina Risale-i Nur, maranéhna ningali tapak sarta rupa rohmat Ilahi dina unggal hal, sarta nyaksian hikmah Mantenna anu sampurna jeung kaadilan Mantenna anu éndah dina sagala hal. Ku kituna, kalayan pasrah jeung ridho sapinuhna, maranéhna nyanghareupan musibah-musibah, anu mangrupa lampah rububiyah Ilahi, kalayan pasrah jeung seuri, sarta ridho. Maranéhna henteu mawa rasa welasna leuwih jauh ti welas Ilahi, nepi ka nandangan nyeri jeung siksa. Dumasar kana hakékat ieu, jalma-jalma anu mikahayang kabagjaan jeung kanikmatan, lain ngan hirup aherat, malah hirup di dunya ogé, bisa manggihan sarta enya-enya manggihan éta—ku pangalaman anu taya watesna—dina palajaran iman jeung Al-Qur'an Risale-i Nur.

Bedîüzzaman Said Nursî

Serat Mehmed Feyzi, Anu Ngalayanan Bedîüzzaman Salila Dalapan Taun di Kastamonu, jeung Emin, Murid Nur Anu Luhur Ajénna

اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺭَﺳَﺎﺋِﻞِ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺍﻟْﻤَﻘْﺮُﻭﺋَﺔِ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﻜْﺘُﻮﺑَﺔِ Ustadz Kami Anu Kacida Dipikanyaahna, Kacida Luhur Ajénna sarta Kacida Pinuh ku Welas! Kahiji: Kami ngucapkeun salamet kana Peuting Mi‘raj anjeun, nyium panangan anjeun sarta nyuhunkeun dihampura tina kakurangan kami. Ka jalma-jalma anu panasaran kana riwayat hirup Ustadz kami, kami nyarios: Al-Qur'an Al-Hakîm ku isarat tilu puluh tilu ayatna anu ngandung i‘jaz, Imam Ali radhiyallahu ‘anhu ku pituduh anu ngandung karomah dina Celcelutiye jeung Ercuze-na, sarta Ghauts A‘zham quddisa sirruhu ku pedaranana anu mawa wartos gumbira, geus ngajelaskeun riwayat hirup Ustadz kami nu sajatina sarta sipat Risale-i Nur nu sajatina. Jalma-jalma anu hayang uninga diri batin Ustadz kami kudu taliti nalungtik risalah-risalah İşarat-ı Kur'aniye, Keramat-ı Aleviye jeung Keramat-ı Gavsiye dina Risale-i Nur, sarta bagian-bagian séjén Risale-i Nur. Ngan kayakinan kami anu pasti ngeunaan Ustadz kami nyaéta: Hazrat Bedîüzzaman, alim anu ngawasaan rupa-rupa pangaweruh, anu ku jadi tempat tajalli asma Gusti An-Nûr jeung Gusti Al-Hakîm, ngumumkeun ka umat manusa hakékat sarta pangaweruh anu ditampi tina gudang Al-Qur'an Al-Hakîm kalayan tujuan nyaritakeun ni'mat, geus miboga ahlak Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, geus ngaliwatan panghalang-panghalang nafsu jeung hawa, sarta hadir dina abad ieu minangka conto nyata ahlak mulya anu pangistiméwana sarta pangluar biasana. Nepi ka ayeuna, dina sakumna hirupna, anjeunna hirup kalayan cita-cita anu luhur, haté anu tengtrem, diri anu dijaga kasucianana sarta sikep handap asor anu matak héran. Beungharna haté, tawakal jeung rasa cukupna luar biasa; nafkah jeung pakeanana kacida basajana, sarta ahlak mulyana luar biasa pisan. Anjeunna henteu condong sarta henteu mikacinta dunya sanajan sazarah. Anjeunna ogé ngajaga martabat pangaweruh dina hirupna ku cara anu ngajadikeun henteu némbongkeun kabutuhan ka saha baé minangka salah sahiji prinsip pangpentingna hirupna. Sanajan dunya geus merhatoskeun anjeunna, Ustadz kami ngabalikkeun rarayna tina éta. Dina urusan nafkah, ku pitulung Gusti, anjeunna salawasna ngajaga kasucian jeung kabersihan dirina; henteu nampi sedekah, zakat jeung hadiah. Kami uninga kalayan yakin yén nalika aya di Kastamonu, anjeunna ngajual simbutna pikeun mayar séwa imah anu dicicinganana, tapi tetep henteu nampi hadiah ku cara naon baé. Ustadz kami ogé henteu resep pisan kana sikep dijieun-jieun sarta ngagungkeun diri, sarta maréntahkeun murid-muridna pikeun bébas tina beungkeutan sikep dijieun-jieun. Anjeunna nyarios: “Sikep dijieun-jieun téh goréng nurutkeun syariat jeung hikmah, sabab resep kana éta ngadorong manusa ngaliwatan wates anu dipikawanoh. Jalma-jalma anu sikepna dijieun-jieun sakapeung henteu bisa leupas tina gaya némbongkeun diri jeung pamer anu ngan mentingkeun diri, sarta sikep pura-pura pikeun dipuji anu samentara tur tiis. Padahal, duanana ngaruksak ihlas.” Ustadz kami ogé kacida handap asor. Anjeunna kacida ngajauhanana dorongan pikeun leuwih unggul jeung ngabédakeun diri, sarta kahayang kamashuran. Corakna anu murni tur husus luhur ti hal-hal anu nyusahkeun haté saperti éta. Ka saréréa, utamana jalma sepuh, barudak jeung jalma miskin, anjeunna ngalampahkeun kalayan leuleuy, lembut sarta ihlas saperti dulur. Dina rarayna anu diberkahan, némbongan cahaya nur wibawa anu pacampur jeung kaagungan sarta kabungah. Dibarengan ku wibawa, katémbong ogé tapak-tapak rasa raket sarta akrab. Anjeunna salawasna mesem. Tapi sakapeung, sakumaha anu ditungtut ku tajalli-tajalli, paningal anu agung sarta pinuh ku jalal némbongan sakitu kuatna, nepi ka jalma anu aya di gigireunana sarta hayang nyarita saolah-olah létahna kakonci, sarta teu kaharti naon anu rék dicaritakeun. Kami anu teu daya ieu geus sababaraha kali nyaksian kaayaan ieu. Ustadz kami biasa nyarios saeutik. Tapi anu dicarioskeunana ringkes tur padet; dina sagala hal, kecap-kecapna minangka prinsip hikmah kacida jero ma'nana sarta lega cakupanana, masing-masing ngahimpun loba harti. Ustadz kami henteu nyacad sasaha, sarta henteu ngantep sasaha ngagibah di gigireunana. Anjeunna henteu resep pisan kana éta. Anjeunna nutupan kakurangan jeung kasalahan. Sangkaan hadéna sakitu kuatna, nepi ka ka jalma anu nepikeun kecap anu henteu pantes ngeunaan dirina ogé, anjeunna nyarios, “Henteu pisan, ieu bohong. Jalma anu ceuk anjeun ngucapkeun éta moal nyarios kitu.” Ustadz kami kacida mantep sarta ahlina dina bajoang ngalawan nafsu, nepi ka henteu kungsi ngalayanan kanikmatan nafsuna. Anjeunna tuang jeung saré kacida saeutikna, nepi ka moal cukup keur saurang jalma. Peuting-peuting nepi ka isuk, anjeunna ngalaksanakeun ubudiyah dina kaayaan khusyuk anu narik perhatosan. Boh usum panas boh usum tiis, kabiasaan ieu henteu robah. Anjeunna henteu kungsi ninggalkeun tahajud, munajat jeung wirid-wiridna. Malah dina hiji Ramadhan anu mulya, nalika gering pohara, salila genep poé henteu tuang naon baé dina saum wishâl, anjeunna henteu ninggalkeun tarékahna dina ubudiyah. Tatanggana salawasna nyarios: “Salila dalapan taun, dina peuting usum panas jeung usum tiis, dina waktu anu sarua nepi ka isuk, kami ngadéngé sora munajat Ustadz aranjeun kalayan sora anu sedih sarta ngaduruk haté. Kami kacida héranna kana tarékahna anu terus tanpa eureun saperti kitu.” Ustadz kami ogé kacida ngajagana kasucian jeung kabersihan nurutkeun syariat; salawasna aya dina kaayaan gaduh wudu; henteu kungsi ngaliwatkeun waktuna anu diberkahan ku sia-sia. Anjeunna boh sibuk nyusun atawa ngabenerkeun Risale-i Nur, boh maca Münâcat-ı Cevşeniye sarta nangtung di tempat sujud ubudiyah, boh tilelep dina sagara tafakur ni'mat-ni'mat Ilahi. Biasana dina usum panas, aya gunung anu pinuh ku leuweung, jauh ti kota. Kami angkat ka dinya babarengan jeung Ustadz kami. Di jalan, anjeunna ogé ngabenerkeun Risale-i Nur, merhatoskeun risalah anu dibaca ku murid-muridna anu teu daya ieu sarta nyarioskeun kasalahanana pikeun dibenerkeun, atawa méré palajaran tina salah sahiji karya heubeulna. Ku cara kitu, sanajan di jalan, anjeunna ngalangkungan waktuna anu diberkahan kalayan pancén. Enya, kami ngaku yén leuleuyna ucapan Ustadz kami sarta amisna sosobatanana méré limpahan berkah sakitu kuatna, nepi ka lamun saurang jalma nampa palajaran sarta leumpang ti isuk nepi ka soré dina kaayaan éta, moal aya kamungkinan ngarasa sumpek. Ustadz kami ogé ngutamakeun palayanan Risale-i Nur leuwih ti sagala hal, sarta kantos nyarios: “Salila dua puluh taun abdi henteu maca atawa nyimpen di gigireun abdi hiji buku ogé salian Al-Qur'an Al-Hakîm jeung Risale-i Nur. Risale-i Nur geus cukup.” Enya, Gusti Fayyâdhul Mutlaq ngalimpahkeun sakabéh hakékat Al-Qur'an kana haténa anu pinuh ku nur ku jalan ngilhamkeun sarta ngasupkeun éta hakékat sacara gembleng; ku kituna naon deui anu diperlukeunna salian Al-Qur'an Mu‘jizul Bayân? Jalma anu mamang kana ieu, mangga taliti merhatikeun Risale-i Nur. Gusti geus maparin kamampuh anu luar biasa ka Ustadz kami dina nyusun Risale-i Nur; éta henteu mangrupa sipat anu bakal jadi bagian saréréa. Risalah-risalah Nur anu luar biasa éta masing-masing némbongan di pangumbaraan, dina gering, di gunung, di kebon, tanpa juru tulis, dina sarat-sarat anu kacida beuratna sarta hésé ditanggung, dibarengan ku loba kasusah lahir, sarta buru-buru nulungan para mukmin. Tapi sukur ka Gusti, pitulung Ilahi ku cara anu luar biasa geus maparin hasil anu rongkah ka Ustadz kami. Tina rusiah ieu, Gusti geus maparin kamampuh ka anjeunna pikeun maca jagat raya saperti kitab ti langit sarta bumi saperti hiji kaca, ku kasyaf sarta ku nyaksian langsung, kalayan haqqul yaqîn. Ku pitulung murni, Mantenna geus ngajadikeun anjeunna miboga karya anu sakitu sucina. Enya, anjeunna anu bagja ieu nyebarkeun hakékat ku Risale-i Nur, hiji karya anu luar biasa tur éndah anu ngalir kalayan gancang. Éta ngajelaskeun hakékat jeung pangaweruh Al-Qur'an Mu‘jizul Bayân anu ngandung ayat-ayat syariat, sarta pancén jeung ma'na kitab agung jagat raya anu ngandung ayat-ayat ciptaan. Éta nyemangatan umat manusa pikeun naék ka darajat pangluhurna dina makrifat ka Alloh, sarta dina poé ayeuna, ku idin Ilahi, sanggup ngagerakkeun malah haté anu geus rék maot. Umat manusa sakuduna ngarasa reueus ku ayana anjeunna. Tapi kacida ahéngna, jalma-jalma durjana wani ngaracun anjeunna, malah wani maréntahkeun jalma ngalungkeun batu ka anjeunna. Enya, ku rusiah ﺍَﺷَﺪُّ الْبَلَاءِ ﻋَﻠَﻰ الْاَنْبِيَاءِ ﺛُﻢَّ الْاَوْلِيَاءِ, katibanan rupa-rupa bala ku jalma-jalma anu jadi ahli waris para nabi mangrupa tuntutan hikmah Ilahi. Saperti golongan anu diberkahan éta, Ustadz kami ogé geus jadi sasaran loba bala. Malah nalika mimiti sumping ka Kastamonu, barudak anu dihasut ku hiji jalma durjana anu cilaka ngalungkeun batu ka anjeunna nalika anjeunna kaluar ka pancuran pikeun wudu. Tapi Ustadz kami salawasna sabar sarta nahan sangsara anu ditarimana kalayan tekad anu agung. Lantaran dadana bersih sarta haténa salamet, anjeunna henteu ambek malah ka barudak éta, sarta ngadoakeun maranéhna bari nyarios: “Maranéhna geus jadi sabab abdi manggihan pangajaran lemes anu penting tina hiji ayat dina Surat Yasin.” Tuluy, ku berkah doa Ustadz kami, barudak ieu meunang kaayaan anu matak héran: di mana baé ningali Ustadz kami, jauh atawa deukeut, maranéhna lumpat ka gigireunana, nyium pananganana anu diberkahan sarta nampa doana. Kaayaan Ustadz kami anu luar biasa sarta hal-hal ahéngna anu matak héran ogé loba pisan, utamana Risale-i Nur. Enya, kami ngaku yén Ustadz kami maca lintasan haté kami leuwih ti kami sorangan. Sababaraha kali anjeunna ngingetkeun kami bari kacida hariwangna ngeunaan hiji pasualan anu teu dipikanyaho ku kami, sarta ngajadikeun kami héran. Tapi sanggeus poé-poé ngaliwat, kami nyanghareupan persis hal anu diingetkeun ku Ustadz kami, sarta kakara sadar. Nalika indit ka gunung babarengan jeung Ustadz kami, saméméh waktuna mulang ka kota, ujug-ujug anjeunna nangtung sarta maréntahkeun kami ogé. Nalika kami rék nanyakeun hikmahna, anjeunna nyarios: “Hayu geura mulang, aya anu nungguan kami pikeun palayanan Risale-i Nur.” Enya-enya, nalika mulang ka kota, kami pasti manggihan hiji murid penting Risale-i Nur anu nungguan, atawa tatangga ngabejaan yén anjeunna geus sababaraha kali datang sarta indit. Dina hiji poé deui, hiji awéwé anu diberkahan {(Catetan handap): Awéwé éta nyaéta “Âsiye”.} ti turunan murid Mevlana Hâlid quddisa sirruhu anu ngaranna Küçük Âşık, ngirimkeun jubah Mevlana anu geus lila pisan dijaga ku anjeunna, ngaliwatan Feyzi, sangkan éta aya di gigireun Ustadz kami dina Ramadhan anu mulya pikeun nyuhunkeun berkah. Ustadz kami geuwat maréntahkeun dulur kami Emin pikeun nyeuseuh éta, sarta mimiti sukur ka Gusti. Feyzi kacida héranna, ieu asup kana pikiranna: “Awéwé ieu ngirimkeun éta ngaliwatan abdi pikeun dua puluh poé; naha Ustadz abdi nganggap éta milikna?” Tuluy anjeunna tepang jeung awéwé éta. Awéwé éta nyarios ka Feyzi: “Lantaran Ustadz henteu nampi hadiah, abdi nyarios kitu lantaran meureun ku cara ieu anjeunna bakal nampi. Tapi titipan éta milik anjeunna; nyawa kami ogé siap dikorbankeun.” Ku éta, anjeunna ngaleungitkeun kahéran dulur kami éta. Enya, saur maranéhna, Ustadz kami anu diberkahan nampi jubah éta lantaran nganggapna tanda yén sanggeus Mevlana Hâlid, pancén ngabarukeun agama geus ngalih ka anjeunna. Kudu kitu ogé, sabab dina hadis sahih geus didawuhkeun: ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻳَﺒْﻌَﺚُ ﻟِﻬٰﺬِﻩِ الْاُمَّةِ ﻋَﻠٰﻰ ﺭَﺍْﺱِ ﻛُﻞِّ ﻣِﺎَﺓِ ﺳَﻨَﺔٍ ﻣَﻦْ ﻳُﺠَﺪِّﺩُ ﻟَﻬَﺎ ﺩ۪ﻳﻨَﻬَﺎ. Taun kalahiran Mevlana nyaéta 1193, sedengkeun Ustadz kami 1293. Pedaran lengkep hadis ieu aya dina Risale-i Gavsiye. Sakapeung ka kami, utamana ka Feyzi, Ustadz kami nyarios bari heureuy: “Aranjeun boga hukuman, bakal meunang tamparan, bakal asup panjara.” Ku éta, anjeunna ngabejaan panjara Denizli kami ku tanda, bari ngingetkeun kami sarta ngungkabkeun ku kasyaf hiji kajadian penting saméméh lumangsung. Enya-enya, henteu lila, anu dicarioskeun ku Ustadz kami kajadian. Kitu deui, saméméh kajadian panjara Denizli, anjeunna nyarios: “Dulur-dulur abdi, geus lila abdi henteu cicing leuwih ti dalapan taun di hiji tempat. Ayeuna geus dalapan taun ti abdi datang ka dieu. Taun ieu, kumaha ogé, abdi bakal pupus atawa ngalih ka tempat séjén.” Ku éta, anjeunna ngabejaan bakal angkatna ti Kastamonu. Saméméh musibah panjara Denizli, Ustadz kami ogé nyarios: “Dulur-dulur abdi, abdi ngarasa aya serangan ka Risale-i Nur tina sababaraha jihat; kudu leuwih ati-ati.” Enya-enya, henteu lila, hiji guru agama sepuh di Istanbul tanpa uninga ngabantah hiji pasualan dina salah sahiji risalah. Tuluy tilas pajabat pangurus fatwa, almarhum Ali Rıza Efendi, nampik bantahan guru éta sarta sapinuhna ngabenerkeun yén Risale-i Nur aya dina bebeneran. ... Sababaraha waktu ti harita, hiji sato reuwas sarta nganyenyeri suku Ustadz kami. Salila sababaraha bulan dina kanyeri, anjeunna ngan sanggup ngalaksanakeun pancén ubudiyah jeung palayanan suci Risale-i Nur kalayan kasusah anu kacida gedéna. Tuluy, nalika di gunung gering kacida parnana lantaran karacunan anu pikasieuneun, lumangsung panahanan pikeun panjara Denizli. Tapi jalma anu unik ieu, dina kaayaan pikasieuneun anu kacida héséna ditanggung, kalayan tekad anu agung tetep tabah tur sabar, sarta pohara usaha pikeun ngajaga tekadna anu teguh dina palayanan iman jeung Al-Qur'an ogé ngalaksanakeun pancén ubudiyah, bari henteu leuleus pisan. Saméméh kami ditahan, Ustadz kami ogé sababaraha kali nyarios: “Jalma-jalma anu ngudag dunya, ulah ngaganggu Risale-i Nur; lamun ngaganggu, bakal jadi sabab serangan bencana.” Enya-enya, saréréa nyaho yén pas murid-murid Risale-i Nur ditahan, di mana-mana mimiti aya bencana, lini sarta panyakit. Di loba tempat, kaasup Kastamonu, lini terus lumangsung nepi ka bebeneran Risale-i Nur dibenerkeun sarta diaku mangpaatna keur lemah cai. Malah bénténg luhur anu sajarahna panjang di Kastamonu—anu geus jadi ibarat madrasah keur sabagian risalah—saolah-olah ngarasakeun duka lantaran sono sarta mikahayang Risale-i Nur jeung Ustadz kami, anu nyusunna. Ku ngalungkeun batu-batuna anu pangkukuhna sarta ngakar ka handap, éta sacara lahir ngabenerkeun warta gaib Ustadz kami. Saméméh kami ditahan, Ustadz kami nyarios: “Aya rencana serangan anu pikasieuneun ka Risale-i Nur, tapi ulah hariwang. Wartos gumbira, pitulung Ilahi bakal buru-buru nulungan kami. Kieu: Dinten ieu abdi muka Hizb-i A'zam-ı Nurî pikeun dibaca; ujug-ujug ayat ﻭَ ﺍﺻْﺒِﺮْ ﻟِﺤُﻜْﻢِ ﺭَﺑِّﻚَ ﻓَﺎِﻧَّﻚَ ﺑِﺎَﻋْﻴُﻨِﻨَﺎ ﻭَ ﺳَﺒِّﺢْ ﺑِﺤَﻤْﺪِ ﺭَﺑِّﻚَ némbongan di hareupeun abdi. Sacara batin éta nyarios, ‘Tingali abdi!’ Abdi ogé ningali, sarta manggihan yén tina loba lapisan ma'nana, utamana ku ma'na isarat jeung cifir, éta méré tanda kana musibah panjara jeung kasalametan kami, sarta méré wartos gumbira ka kami.” Salapan bulan saméméh pangadilan Denizli mutuskeun ngabébaskeun, tanpa ragu anjeunna némbongkeun permata anu ditampi tina gudang ayat ieu. Bari manggihan pangajaran lemes i‘jaz anu penting dina ayat mulya ieu, anjeunna ogé méré wartos gumbira ka murid-muridna anu lemah sarta butuh kakuatan batin ieu, nepi ka ngabungahkeun kami. Pedaran lengkep ayat ieu aya dina Denizli Müdafaası jeung Lâhika-na. Ustadz kami, anu mangrupa jalma langka dina jaman ieu, nyaéta létah bebeneran anu kacida gagahna, teguh sarta miboga kawani luar biasa kalayan tekad anu agung. Anjeunna henteu nyingkahan nyarios dina jalan bebeneran sarta henteu sieun kana cacad tukang nyacad. Hiji poé, anjeunna ningali batu nisan anu ditulis “Bismillah” keur dipasang di luhureun solokan kotoran. Sanajan aya jalma-jalma anu penting dina dunya di dinya, ku kecap-kecap anu kacida nyelekitna anu teu bisa diucapkeun ku sasaha, anjeunna jadi panghalang anu kukuh kana lampah henteu leres éta sarta lampah-lampah henteu leres séjénna. Kitu deui, di nagri kami, saha baé anu wani nganyenyeri Ustadz kami atawa ngarugikeun Risale-i Nur, pasti meunang tungtung anu goréng. Sanajan sabagian nyuhunkeun panangtayungan sarta sadar deui, sabagian ogé nandangan hukumanana. Sabagian kajadian ieu ditulis dina Lâhika. Cindekna: Jalma-jalma anu teu daya saperti kami moal bisa enya-enya ngagambarkeun jeung ngajelaskeun sipat sampurna sarta kaayaan éndah Ustadz kami anu diberkahan. Gusti Khâliq Dzul-Jalâl wal-Jamâl geus nyiptakeun Ustadz kami minangka hiji jalma anu luar biasa, sarta maparin pitulung Ilahi ka anjeunna. Kacida bagjana jalma anu ngalayanan Al-Qur'an jeung iman ku Risale-i Nur, anu ku anjeunna sorangan digarap sarta kalayan kacida pentingna didorong jeung disarankeun, sarta anu geus nampa palajaran tina Risale-i Nur... Salila aya di nagri ieu, Ustadz kami terus-terusan nyebarkeun hakékat sarta ngagunakeun napasna anu diberkahan tur méré limpahan berkah pikeun kabagjaan kami. Kalayan sakumna ruh jeung jiwa, kami nyuhunkeun ka Gusti Arhamur Râhimîn yén: “Dina poé mahsyar ogé, mugia Mantenna ngahimpun kami babarengan jeung Ustadz kami, gudang pangaweruh jeung rupa-rupa élmu, alim anu luar biasa pedaranana, Hazrat Bedîüzzaman Said Nursî, anu jadi tempat nyata hadis mulya ﺍَﻟﺴَّﻌ۪ﻴﺪُ ﺳَﻌ۪ﻴﺪٌ ﻓ۪ﻰ ﺑَﻄْﻦِ ﺍُﻣِّﻪ۪. Sangkan dina poé anu matak sieun éta, ku pananganana anu pinuh ku nur, welas sarta berkah, anjeunna nyekel panangan kami sarta nganteurkeun kami ka payuneun Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ, insya Alloh!..”

Ti Murid-murid Risale-i Nur

Feyzi, Emin